Weg - Wie kan met welke middelen wachtlijsten wegwerken?
 

  1. Welke instanties? Vlaanderen heeft een gewaardeerde traditie als solidaire verzorgingsstaat. Zolang we die behouden, spreekt het voor zich dat alleen de overheid via subsidie met gemeenschapsgeld dergelijk individu-overstijgend probleem kan en moet oplossen. De Vlaamse minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin is bevoegd. Hij organiseert dit via het beleidsdomein Welzijn, Volksgezondheid en Gezin. Daarin zijn het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap (VAPH) en het Vlaams Infrastructuurfonds voor Persoonsgebonden Aangelegenheden (VIPA) respectievelijk bevoegd voor personeel en infrastructuur.

  1. Welke personen? Zomin voor politieke als ambtelijke mandaten zijn de aangestelde personen belangrijk als individu, maar wel als functionaris. Wij gaan uit van de integriteit van de betrokkenen en willen hen ondersteunen om hun verantwoordelijkheid te kunnen dragen en corrigerend op te treden tegen deze pijnlijk misgroeide situatie. Alleen als er sprake is van persoonlijke onwil om het probleem en de oplossingen ernstig te behartigen, dienen wij betrokkenen persoonlijk aansprakelijk te stellen.

  1. Participatie? Alle betrokkenen zien in dat de huidige zorg historisch betuttelend is aangepakt. Gehandicapten werden geïnformeerd over het ondersteuningsaanbod dat zonder hun inbreng was ontwikkeld. Thans evolueren we naar meer participatie. Er kwam consultatie en inspraak. Vraaggestuurd (vanuit de zorgvragende gehandicapte) in plaats van aanbodgestuurd (vanuit de overheid en voorzieningen), wordt door iedereen naar voren geschoven. Dat veronderstelt partnerschap en delegatie van bevoegdheid naar de zorgvrager. Dit Platform is daar klaar voor.

  1. Welke middelen? Hoger genoemde instanties moeten hun budget krijgen vanuit de regering als geheel. De Vlaamse Regering is bovendien budgettair afhankelijk van de Federale Regering. Het probleem blijft jarenlang aanslepen omdat enkel binnen de beschikbare middelen wordt geschoven of bij elke inkomstenverhoging heel wat potentiële gegadigden dit naar zich toe trekken. Alleen specifieke inzet van extra middelen kan tot een oplossing leiden. De hele Regering moet zich daar willen achter scharen. Zowat elke partij heeft dat herhaaldelijk beloofd. Niemand heeft dit in voorstellen omgezet, laat staan in beslissingen.

  1. Hoeveel middelen? Daar zijn al meer schattingen en berekeningen voor gemaakt dan concrete voorstellen uit afgeleid. Ongeveer 500 tot 650 miljoen euro per jaar is een goede benadering. Nu wordt er ongeveer 1,1 miljard ingezet voor 65% van de geregistreerde doelgroep. Dat komt neer op ongeveer 105,00 euro per Vlaming per jaar.

  1. Hoe deze middelen begroten? Alleen openeindfinanciering kan garanties bieden aan alle huidige en toekomstige mensen die met een handicap en daaruit voortvloeiende ondersteuningsnood zijn geconfronteerd. Het kan niemand overkomen dat zijn pensioen niet wordt betaald omdat het geld op is op het ogenblik dat hij op pensioen gaat. Evenmin mag het iemand overkomen dat er geen geld is voor zijn opvang als hij daar onverwacht een beroep moet op doen. Dat mag niet afhangen van zijn eigen draagkracht, net zomin als het vermogen van een gepensioneerde bepaalt of hij al of niet een pensioen krijgt.

  1. Waar deze middelen vinden? Dat probleem hoort hier niet thuis. Er is één grote schatkist met vele vakjes, veel soorten inkomsten en veel soorten uitgaven. Sociaal noodzakelijke uitgaven moeten prioritair zijn. Pas voor wat daarna overblijft kunnen koppelingen worden gemaakt tussen inkomsten en uitgaven. De Vlaamse overheid geeft geen prioriteit meer aan de ondersteuning van de zwaksten. Dat klagen wij aan. Waarop zij bespaart of waar zij extra inkomsten vandaan haalt om deze prioriteit terug te voldoen is haar probleem. Dat is één van de opdrachten van elke verkozene. Wij willen wel voorstellen doen, maar de haalbaarheid daarvan mag de realisatie van de gevraagde zorggarantie niet verhinderen.

  1. Weg met de alles-of-niets verdeling. De begrote en ingezette middelen voldoen slechts om 67% van de doelgroep te dienen (zie onder 'Wachtlijsten'). Hoor je nu bij die 67%, dan krijg je een zeer goed uitgebouwde en kwalitatief hoogstaande ondersteuning. Hoor je bij de overige 35% dan krijg je niets. Dit is willekeurige discriminatie. De kwaliteit van de zorg is niet deze van het huidige aanbod, maar slechts 67% daarvan. Als het huidige aanbod op 67% van haar huidige middelen moet draaien of 50% extra gebruikers moet opnemen (33 extra per 67 nu) met gelijke financiering, loopt alles vast. Noch behoud van de huidige discriminatie, noch herverdeling van de schaarste is menselijk. Extra middelen zijn de enige oplossing.

Keer terug